Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ! ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ! ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! -ΣΑΚΗ ΜΑΚΡΗ

Αυτό το άρθρο το έχει γράψει ο αείμνηστος εργάτης του Ευαγγελίου από την Καλαμάτα ΣΑΚΗΣ ΜΑΚΡΗΣ που έφυγε πριν λίγο καιρό για την αιωνιότητα: 

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ! ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ! ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
Αυτές είναι οι πιο συνηθισμένες ευχές που απευθύνει ο ένας στον άλλο αυτές τις μέρες. Ευχές που έχουν μέσα τους κάποιο βαθύ νόημα και μεγάλη σημασία, αλλά που οι άνθρωποι τις κάνουν περισσότερο από συνήθεια, παρά από πραγματική πίστη. Και το ακόμη θλιβερό είναι, ότι οι άνθρωποι δεν έχουν καμμιά προσωπική εμπειρία και σχέση με αυτές τις ευχές που εύκολα εύχονται και απευθύνουν στους άλλους.

Οι αλήθειες που περιέχονται μέσα σ᾽ αυτές τις ευχές, μιλάνε για γεγονότα θαυμαστά που συνέβησαν στο παρελθόν και τα οποία ο Θεός εργάστηκε με τον Υιόν Αυτού Ιησούν Χριστόν, που από αγάπη έστειλε στον κόσμο να γίνει ο Σωτήρας των αμαρτωλών.
 

Ας δούμε λοιπόν αυτές τις ευχές, που οι άνθρωποι, ανταλλάσσουν μεταξύ τους και που δυστυχώς αγνοούν πολλές φορές και το νόημά τους.

«Καλό Πάσχα»! Τι είναι Πάσχα; Και τι σημαίνει Πάσχα; ᾽Ασφαλώς Πάσχα δεν είναι τα κόκκινα αυγά, το ψητό αρνί, τα ωραία ρούχα και οι τράκα τρούκες... Η λέξη «Πάσχα» δεν είναι ελληνική, είναι εβραϊκή και σημαίνει «διάβαση» «πέρασμα».

Και ήταν τότε που ο λαός του Ισραήλ βρισκόταν κάτω από την εξουσία του Φαραώ και τη δουλεία της Αιγύπτου. Τέσσερις εκατοντάδες χρόνια βάσταξε αυτή η σκλαβιά, ώσπου ο Θεός με το Μωυσή έβγαλε το λαό Του από τη γη της Αιγύπτου. Κι αυτό έγινε με τρόπο μοναδικό. Ο Θεός έδωκε εντολή στο Μωυσή, κάθε οικογένεια να σφάξει ένα αρνί και με το αίμα του να βάψει τους παραστάτες και το ανώφλιο της πόρτας. «Κι εγώ, όταν δω το αίμα θα σας παρατρέξω». Έτσι τους είπε ο Κύριος. Αυτό και έγινε. Κείνο το βράδυ ο άγγελος του Κυρίου πέρασε και χτύπησε όλα τα πρωτότοκα των Αιγυπτίων «από ανθρώπου έως κτήνους», αλλά στα σπίτια των Ισραηλιτών δεν μπήκε, γιατί οι πόρτες ξεχώριζαν, ήταν βαμμένες με το αίμα του αρνιού. Κάθε οικογένεια ήταν ασφαλισμένη κάτω απ᾽ αυτό το αίμα. Ακόμη ο Κύριος τους έδωκε εντολή να φάνε κείνο το αρνί ψητό με άζυμα και χόρτα πικρά, να είναι ντυμένοι, να έχουν ζώσει τη μέση τους, να φοράνε τα σαντάλια τους, να κρατούν το ραβδί στο χέρι τους και να είναι έτοιμοι για αναχώρηση. Ήταν το Πάσχα του Κυρίου! Το πέρασμα, η διάβαση η δική Του για απελευθέρωση και σωτηρία! Αυτό ήταν και το Πάσχα των Ιουδαίων που γιόρταζαν κάθε χρόνο σε ανάμνηση της εξόδου των από τη γη της Αιγύπτου. 


Τώρα στην Καινή Διαθήκη έχομε ένα άλλο Πάσχα! Εκεί ήταν ο τύπος εδώ είναι η ουσία. Εκεί ήταν η σκιά εδώ είναι η πραγματικότης. Ο Υιός του Θεού, ο Ιησούς Χριστός, ήρθε στον κόσμο μας, πήρε δούλου μορφή έγινε όμοιος με μας, παρεκτός αμαρτίας, έζησε στον κόσμο αυτό, δίδαξε, έκαμε θαύματα, και τελικά φορτώθηκε τις αμαρτίες και τις ανομίες τις δικές μας και πέθανε για τον καθένα από μας πάνω στο ξύλο του σταυρού. Με το αίμα Του πλήρωσε το χρέος μας για να μας βγάλει μέσα από την εξουσία του Σατανά, τη δουλεία της αμαρτίας και μέσα από τον θάνατο και την αιώνια απώλεια. Ήταν ο αληθινός Αμνός του Θεού που σήκωσε την αμαρτία του κόσμου. Ο Μωυσής έβγαλε το λαό Ισραήλ με το αίμα του αρνιού, αλλά ο Χριστός πρόσφερε τον ίδιο τον εαυτόν Του και έχυσε το δικό Του πολύτιμο Αίμα για να μας ελευθερώσει από την καταδίκη της αμαρτίας και από το θάνατο. Έχομε λοιπόν καταφύγει και έχομε ασφαλιστεί κάτω από το Λυτρωτικό Αίμα του Χριστού; Έχομε βγεί μέσα από την δουλεία της αμαρτίας και από την αιώνια απώλεια; Ποια η ωφέλεια για μας να ευχόμαστε «Καλό Πάσχα» στους άλλους ή οι άλλοι σε μας, όταν εμείς οι ίδιοι είμαστε ξένοι και δεν έχομε καμμιά μερίδα, μέσα σ᾽αυτή τη θαυμαστή σωτηρία; 

«Χριστός Ανέστη». Ο Χριστός πράγματι αναστήθηκε από τους νεκρούς. Δεν έμεινε στον τάφο. Έχομε όμως σκεφτεί, τι σημαίνει η Ανάσταση του Χριστού; Πρώτα πρώτα η ανάσταση του Χριστού είναι απόδειξη, ότι ο Χριστός ήταν ο Υιός του Θεού. Ο Πιλάτος έβαλε φρουρά, εσφράγισε το μνημείο, αλλ᾽ ο τάφος δεν μπορούσε να κρατήσει εκείνον που είναι ο αρχηγός της ζωής. Έπειτα η ανάσταση του Χριστού, δίνει σε μας την βεβαίωση, ότι το ζήτημα του χρέους μας τακτοποιήθηκε. Ο Χριστός, ο μεγάλος και αιώνιος εγγυητής μας, που είχε συλληφθεί και τιμωρηθεί για τις αμαρτίες μας, αφέθηκε ελεύθερος. Αναστήθηκε από τους νεκρούς. Που σημαίνει το χρέος μας εξοφλήθηκε. Αυτό πρέπει να το πιστέψουμε, να το βάλουμε βαθειά στην καρδιά μας και να χαρούμε. 


Η ανάσταση του Χριστού φανερώνει ακόμη, πως εκείνα που είπαν οι προφήτες αιώνες ολόκληρους πριν, βγήκαν όλα αληθινά. Ξεπληρώθηκαν στο πρόσωπο του Χριστού. Επομένως η Αγία Γραφή είναι αληθινή, είναι ο λόγος του Θεού. Ακόμη οι διακηρύξεις που έκαμε ο Χριστός για τον εαυτόν Του όταν ήταν στον κόσμο, είναι όλες μοναδικές και πέρα για πέρα αληθινές. Μόνο Εκείνος για τον εαυτόν Του τόλμησε να πει «Εγώ είμαι το φως του κόσμου» «εγώ είμαι ο άρτος της ζωής» «Εγώ είμαι η ανάστασις και η ζωή» και «πριν Αβραάμ γενέσθαι εγώ ειμί». Μάλιστα! Ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς. Φανερώθηκε στην Μαρία την Μαγδαληνή, στις γυναίκες που πήγαν στο μνημείο, στον Πέτρο, στους μαθητές το βράδυ της ίδιας ημέρας, στους δύο που πήγαιναν στην Εμμαούς, σε όλους πάλι τους μαθητές έπειτα από οκτώ ημέρες, έπειτα στους πεντακόσιους και περισσότερους ενώ ήταν όλοι μαζί και Τον είδαν με τα μάτια τους, στον Ιάκωβο, σε μερικούς μαθητές στη λίμνη και τελευταία στον διώκτη Σαούλ και τον έκαμε Απόστολο των Εθνών. Αυτά τα λέγει ο ίδιος ο Παύλος (Α’ Κορινθ. ιε’ 1-7). 

Πράγματι! Ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς! Ήταν ο Υιός του Θεού! Ποια λοιπόν είναι η θέση μας μπροστά σ’ αυτή τη μεγάλη δωρεά του Θεού σε μας; Και ποια σχέση έχει αυτό το θαυμαστό και ένδοξο γεγονός με τον καθένα από μας: Έχομε χαρά στην καρδιά μας; Έχομε την βεβαιότητα της σωτηρίας και της αιωνίου ζωής; Ο Χριστός αναστήθηκε για να μη μείνει στο θάνατο όποιος θα πιστέψει σ' Αυτόν. 

«Καλή Ανάσταση». Τι σημαίνει πάλι αυτό και τι εννοούν οι άνθρωποι όταν εύχονται στους άλλους «καλή ανάσταση»; Φοβούνται άραγε μήπως ο Χριστός δεν αναστηθεί; Μα ο Χριστός έπαθε μια φορά για τις αμαρτίες μας και αναστήθηκε μια φορά επίσης για την δικαίωσή μας (Ρωμ. δ' 25) ο λόγος δηλαδή που ο Χριστός σταυρώθηκε ήταν το χρέος μας και ο λόγος που αναστήθηκε είναι γιατί το χρέος αυτό των αμαρτιών μας εξοφλήθηκε. Και αυτό έγινε μια φορά για πάντα. Ο Χριστός δεν πεθαίνει κάθε χρόνο, ούτε ανασταίνεται κάθε χρόνο. Κι όμως οι άνθρωποι εύχονται «καλή ανάσταση»! Τι εννοούν μ' αυτό; Είναι λυπηρό να σκεφτόμαστε ότι ο άνθρωπος πάντοτε ενδιαφέρεται για την καλοπέραση του και την ικανοποίηση της σάρκας του, την ψυχαγωγία του και την υγεία του. Ο Χριστός δεν περιμένει να Τον αναστήσουμε εμείς, Εμείς έχομε ανάγκη να αναστηθούμε, πρώτα πνευματικά και μετά, όταν έρθει η ώρα που ο Κύριος έχει ορίσει στο σχέδιό Του και βεβαιώνει στο λόγο Του, και σωματικά. 

Και για να αναστηθούμε πνευματικά πρέπει πρώτα να πεθάνουμε. Να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας νεκρούς με την πίστη στο θάνατο του Χριστού, γιατί ο Χριστός πέθανε σαν αντικαταστάτης μας, πέθανε στη θέση μας, και να πούμε ναι Κύριε, αυτή η θέση ήταν δική μου, αλλά σε ευχαριστώ γιατί με αγάπησες και πήρες αυτή τη θέση για μένα. Ο Χριστός όμως, δεν έμεινε στο Σταυρό, δεν έμεινε στον τάφο, αναστήθηκε την τρίτη ημέρα και μαζί Του, με την πίστη στην ανάστασή Του, μπορούμε να αναστηθούμε και εμείς σε μια νέα και λυτρωμένη ζωή. Με την πίστη και την αποδοχή, ταυτίζουμε τον εαυτόν μας και στο θάνατό Του και στην ανάστασή Του από τους νεκρούς. Ακόμη ο Χριστός μας υπόσχεται πως κάποια μέρα θαρθεί και θαρθεί, για να πάρει τους δικούς Του. «Θέλει σαλπίσει και οι νεκροί θέλουσιν αναστηθεί άφθαρτοι και εμείς θέλομεν μεταμορφωθεί» (Α’ Κορινθ. ιε’ 52).

Η ανάσταση του Χριστού από τους νεκρούς προδικάζει και είναι εγγύηση για τη δική μας ανάσταση. Αν λοιπόν εννοούμε με τις ευχές μας μια τέτοια ανάσταση, τότε μάλιστα, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει από τώρα με την πίστη να πεθάνουμε μαζί με το Χριστό και με την πίστη να αναστηθούμε μαζί Του σε μια καινούργια και λυτρωμένη ζωή, διαφορετικά θα λέμε «καλή ανάσταση» αλλά θα βρισκόμαστε στο θάνατο.

«Χρόνια Πολλά» είναι μια ευχή που την ακούμε τόσο συχνά. Ο άνθρωπος θέλει να ζήσει όσο το δυνατόν πιο πολύ. Δεν είναι πλασμένος για το θάνατο, αλλά για τη ζωή. Γι᾿ αυτό δεν θέλει ούτε να ακούει για θάνατο. Όμως ο θάνατος είναι μια φοβερή πραγματικότητα και δεν μπορούμε να την καταργήσουμε με τα λόγια. Όσες ευχές κι αν κάνουμε στον άλλον δεν μπορούμε να προσθέσουμε, ούτε μια μέρα στη ζωή του. Ο θάνατος δεν ήταν στο σχέδιο του Θεού. Είναι το αποτέλεσμα της παρακοής και της αμαρτίας. Ο άνθρωπος κάποια μέρα γύρισε την πλάτη στο Θεό, αρνήθηκε την ζωή γι᾿ αυτό κληρονόμησε το θάνατο. Έτσι όσα χρόνια κι αν ζήσει στον κόσμο μια μέρα οπωσδήποτε θα πεθάνει. Κι ο θάνατος ο σωματικός είναι η μία μόνο όψη αυτού του κακού. 


Υπάρχει και ο θάνατος ο πνευματικός. Η απώλεια της ψυχής κι αυτό είναι πιο φοβερό. Γι᾿ αυτό λοιπόν ο Χριστός ήρθε στον κόσμο. ᾿Ηρθε να μας λυτρώσει από τον θάνατο και από την αιώνια απώλεια. Γεύτηκε ο ίδιος θάνατο για να κληρονομήσουμε εμείς την ζωή. Είναι εκείνος που είπε: «Ο πιστεύων εις εμέ έχει ζωήν αιώνιον» (Ιωάν. στ' 47) «Ο πιστεύων εις εμέ μετέβη εκ του Θανάτου εις την ζωήν» (Ιωάν. ε’ 24) «Ο πιστεύων εις εμέ θάνατον δεν θέλει γευθεί εις τον αιώνα» (Ιωάν. η’ 51) «Διότι τόσον Ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή, διά να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν αλλά να έχει ζωήν αιώνιον» (Ιωάν. γ’ Ι6). Όποιος λοιπόν πιστέψει πραγματικά στον Χριστό γίνεται κληρονόμος αιωνίου ζωής, όποιος αρνηθεί, θα κληρονομήσει τον θάνατο, την αιώνια απώλεια. 

Δεν έχει και τόση σημασία, αν θα ζήσουμε πολλά η λίγα χρόνια στον κόσμο αυτό, σημασία έχει να μη χάσουμε την αιωνιότητα. Λοιπόν, όχι απλώς «χρόνια πολλά» και μάλιστα δυστυχισμένα, αλλά ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, ευλογημένη και χαρούμενη, χαρίζει ο Χριστός, σ᾽ όλους εκείνους που ταπεινώνονται και έρχονται στα πόδια τα δικά Του. Μια ζωή γεμάτη ικανοποίηση, ανάπαυση, χαρά και ειρήνη στον κόσμο αυτό και μακαριότητα και δόξα στην παρουσία τη δική Του στους ουρανούς. «Εγώ ήλθον διά να έχωσιν ζωήν, και να έχωσιν αυτήν εν αφθονία». (Ιωάν. ι.’ 10) λέγει ο Χριστός. «Όστις έχει τον Υιόν έχει την ζωήν όστις δεν έχει τον Υιόν του Θεού ζωήν δεν έχει» (Α’ Ιωάν. ε ' 12) βεβαιώνει κατηγορηματικά ο Ιωάννης. Και ο Χριστός γεύτηκε θάνατο για να κληρονομήσουμε εμείς τη ΖΩΗ. 
Η θυσία η δική Του την έχει εξασφαλίσει, και η Ανάστασή Του από τους νεκρούς δίνει τη διαβεβαίωση στον καθένα. Πίστεψέ το. Είναι και δική σου. Είναι και για σένα! Είθε αυτή τη φορά να γιορτάσεις πραγματικό και αληθινό Πάσχα. Να βγείς από τη δουλεία της αμαρτίας και από το θάνατο και να ρθείς στη ΖΩΗ μαζί με το Χριστό!   
ΣΑΚΗΣ ΜΑΚΡΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου