Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2019

ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ -OSWALD CHAMBERS

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ" -OSWALD CHAMBERS η 20η Δεκεμβρίου. 




«Κι Εγώ, αν υψωθώ… θα ελκύσω όλους στον Εαυτό Μου» (Ιωάννης 12:32) 

Πολλοί λίγοι από εμάς έχουμε κάποια κατανόηση της αιτίας που ο Ιησούς Χριστός πέθανε. Αν η συμπόνια είναι όλα όσα ο άνθρωπος χρειάζεται, τότε ο Σταυρός του Χριστού είναι μια ανοησία και δεν υπάρχει καμία απολύτως ανάγκη γι’ αυτόν. Αυτό που ο κόσμος χρειάζεται δεν είναι “λίγη αγάπη”, αλλά μια μεγάλη και σημαντική “χειρουργική επέμβαση”.
 Όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιον που είναι πνευματικά χαμένος, υπενθύμισε στον εαυτό σου τον Ιησού Χριστό πάνω στο Σταυρό. Αν ο άνθρωπος αυτός μπορεί να βρει τον Θεό με κάποιον άλλο τρόπο, τότε ο Σταυρός του Χριστού δεν είναι αναγκαίος. 
Αν νομίζεις πως βοηθάς χαμένους ανθρώπους με τη συμπόνια σου και με την κατανόησή σου, είσαι ένας προδότης του Ιησού Χριστού. Πρέπει εσύ ο ίδιος να έχεις μια σωστή σχέση με Αυτόν, και τότε να αναλώνεις τη ζωή σου βοηθώντας άλλους με το δικό Του τρόπο – και όχι με έναν ανθρώπινο τρόπο που αγνοεί τον Θεό. Το θέμα της θρησκείας του κόσμου σήμερα είναι να υπηρετεί με έναν ευχάριστο τρόπο, αλλά χωρίς καμιά ιδιαίτερη αντιμετώπιση και αντιπαράθεση. 
Η μόνη όμως προτεραιότητά μας πρέπει να είναι να παρουσιάζουμε τον Ιησού Χριστό σταυρωμένο – να Τον υψώνουμε συνεχώς (δες Α’ Κορινθίους 2:2 «Αποφάσισα να μην ξέρω τίποτα μεταξύ σας παρά μόνο τον Ιησού Χριστό και Αυτόν σταυρωμένο»). 
Κάθε πίστη που δεν είναι σταθερά ριζωμένη στο Σταυρό του Χριστού θα οδηγήσει τους ανθρώπους σε παραστράτημα και πλάνη. 
Αν ο ίδιος ο εργάτης του Θεού πιστεύει στον Ιησού Χριστό και εμπιστεύεται στην πραγματικότητα της απολύτρωσης, τα λόγια του θα είναι επιβλητικά στους άλλους. 
Αυτό που είναι εξαιρετικά σημαντικό για τον εργάτη του Θεού είναι η απλή σχέση του με τον Ιησού να είναι δυνατή και να αυξάνει. Η χρησιμότητά του στον Θεό εξαρτάται από αυτό, και από αυτό μόνο. 
Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, το κάλεσμα του εργάτη του Θεού είναι να ξεσκεπάζει την αμαρτία και να αποκαλύπτει τον Ιησού Χριστό ως Σωτήρα. Συνεπώς, δεν μπορεί πάντα να είναι γοητευτικός και φιλικός, αλλά πρέπει να είναι πρόθυμος, να είναι αμείλικτος και απαιτητικός προκειμένου να επιτελέσει μια σοβαρή “χειρουργική επέμβαση”. 
Είμαστε σταλμένοι από τον Θεό για να υψώνουμε τον Ιησού Χριστό, και όχι για να κάνουμε ωραίες και σαγηνευτικές ομιλίες. Πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να ελέγχουμε τους άλλους τόσο βαθιά, όσο ο Θεός έχει ελέγξει εμάς. Πρέπει επίσης να είμαστε αυστηρά προσηλωμένοι στο να αισθανόμαστε αυτές τις Βιβλικές περικοπές που θα οδηγήσουν την αλήθεια στην καρδιά του ακροατή, και να μη φοβόμαστε να τις εφαρμόζουμε σ’ αυτούς.


Το βιβλίο ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ- 365 Ημερήσια αναγνώσματα που βοηθούν τον αναγνώστη να βιώνει το φρόνημα της αληθινής Χριστιανικής ζωής. Μεγάλο Σχήμα. 370 σελίδες. 20,00€
Διάθεση: 
xristianikavivlia.blogspot.com

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ Η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ -ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΩΝ ΕΘΙΜΩΝ


-ΤΟΥ ΑΛΙΚΙΒΙΑΔΗ ΤΖΕΛΕΠΗ-

Οι μήνες Δεκέμβριος και Ιανουάριος στη σκέψη των ανθρώπων είναι συνήθως ταυτισμένοι με τις γιορτές των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Θεοφανίων. Για τους περισσότερους οι γιορτές αυτές σημαίνουν: Δέντρο στολισμένο, βιτρίνες καταστημάτων με φόντο χριστουγεννιάτικο και με φανταχτερά χρώματα, δρόμοι φωταγωγημένοι, ευχές δώρα, γιορταστικό τραπέζι από το οποίο δεν θα λείπουν η γαλοπούλα και τα γλυκά και φυσικά μια ευκαιρία για συνάντηση συγγενών και φίλων. Τους είναι «παράλογο» και «παράξενο», τέτοιες ημέρες που είναι, να μη στολίσουν το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Είναι κάτι το πολύ συνηθισμένο να ακούμε: «Μα, αν δεν στολίσω δέντρο και δεν φτιάξω κουραμπιέδες και μελομακάρονα, πως θα γιορτάσω και πως θα καταλάβω ότι έχουμε Χριστούγεννα;»

Τι μεγάλη απάτη και πλάνη του ανθρώπου!!! Ένα συγκλονιστικό γεγονός, μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, που είναι η γέννηση του σωτήρα μας Ιησού, ο άνθρωπος το μετέτρεψε σε γιορτή σαρκικής απόλαυσης. Ξέχασε, γιατί ο Ιησούς ήρθε στον κόσμος, ποιος ήταν ο σκοπός του και τι πρόσφερε στον άνθρωπο. Ο Ιησούς «ήρθε να σώσει το απολωλός», γι’ αυτό ευεργετούσε και θεράπευε καθένα που ερχόταν σ’ Αυτόν, αλλά ο άνθρωπος για ανταπόδοση Τον σταύρωσε.

Θα ήθελα να κάνουμε μια σύντομη ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ για το πώς επικράτησε ο εορτασμός των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς και για το πώς σήμερα (μέσα από τους αιώνες) παραποιήθηκε τελείως το νόημά τους. Στην περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης, όπως διαβάζουμε στο κεφάλαιο ΚΓ΄(23) του Λευιτικού, ο ίδιος ο Θεός είχε θεσπίσει ΕΠΤΑ ΕΤΗΣΙΕΣ εορτές και ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΙΑΔΙΑΙΑ εορτή που ήταν το «Σάββατο», οι οποίες κατά σειρά ήσαν: Πάσχα, Αζύμων, Δράγματος εκ των απαρχών του θερισμού, Πεντηκοστής, Σαλπίγγων, Εξιλασμού και Σκηνοπηγίας (για περισσότερες λεπτομέρειες υπάρχει σχετική μελέτη για τους ενδιαφερομένους). Κατά τη διάρκεια των εορτών αυτών οι Ισραηλίτες δεν έκαναν καμιά απολύτως εργασία και είχαν λατρεία και κοινωνία με το Θεό. Οι ημέρες αυτές ήσαν γι’ αυτούς «άγιες» (ξεχωριστές). Αργότερα όμως έπεσαν στον τυπικισμό, γεγονός που επέφερε την οργή του Θεού: «Τις νεομηνίες σας και τις διατεταγμένες ΕΟΡΤΕΣ σας, μισεί η ψυχή μου, είναι φορτίο σε Μένα, βαρέθηκα να υποφέρω» (βλ. Ησαΐας Α:14). Στην περίοδο της Καινής Διαθήκης (περίοδος μετά Χριστόν), η πρώτη αποστολική εκκλησία, αλλά και η μεταποστολική εκκλησία, δεν τηρούσε καμιά εορτή. Ο απόστολος γράφει: «Ας μη σας κρίνει, λοιπόν, κανένας για φαγητό, ή για ποτό, ή για λόγο ΕΟΡΤΗΣ, ή νεομηνίας, ή ΣΑΒΒΑΤΩΝ, τα οποία είναι σκιά των μελλοντικών πραγμάτων» (Κολοσσαείς Β:16-17).

Η εορτή των Χριστουγέννων στις 25 Δεκεμβρίου εγκαινιάστηκε για πρώτη φορά στη Ρώμη κατά το έτος 354 μ.Χ. και από εκεί μεταφέρθηκε στην Ανατολή, πιθανολογείται από τον Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό, περίπου το 378 - 381 μ.Χ., χωρίς αυτό να είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο. Πριν εορταζόταν στις 6 Ιανουαρίου, μαζί με τη βάπτιση του Ιησού (Θεοφάνια). Αργότερα, περίπου τον 4ο μ.Χ. αιώνα μεταφέρθηκε στις 25 Δεκεμβρίου. Σημαντικές πληροφορίες για την εορτή των Χριστουγέννων μας αναφέρει ο εκκλησιαστικός Πατέρας Κλήμης ο Αλεξανδρεύς (το 210 μ.χ.), καθώς και ο Ιωάννης Χρυσόστομος (345 - 407 μ.Χ.), ο οποίος σε ομιλία του για τη γέννηση του Ιησού Χριστού, αναφέρει ότι είχε αρχίσει στην Αντιόχεια να εορτάζονται τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου.

Αιτία της αλλαγής ήταν ότι οι Ρωμαίοι από τις 17 - 25 Δεκεμβρίου εόρταζαν τα «Σατουρνάλια», προς τιμή του θεού ΚΡΟΝΟΥ (στα Λατινικά ο Κρόνος είναι “Saturnus”) και της θεάς ΔΗΜΗΤΡΑΣ, γι’ αυτό έκαναν θυσίες χοίρων για την ευφορία της γης, ένα έθιμο το οποίο αργότερα το πήρα και οι «Χριστιανοί». Επίσης, όλοι οι ειδωλολατρικοί λαοί της εποχής εκείνης εόρταζαν στις 25 Δεκεμβρίου τον Φρυγικό θεό ΑΤΤΗ και τον Περσικό θεό ΜΙΘΡΑ, που είναι ο θεός-Ήλιος, γιορτή την οποία πήραν αργότερα οι Ρωμαίοι και την ημέρα αυτή την αποκαλούσαν «DIES NA-TALIS INVICTI SOLIS», που σημαίνει «Γενέθλια ημέρα του αήττητου Ήλιου». Τα γενέθλια του θεού-Ήλιου μετατράπηκαν σε γενέθλια του Υιού του Θεού και κατά την περίοδο εκείνη οι Ρωμαίοι έκαναν και τα λεγόμενα «sterna», δηλαδή τα «δώρα», τα οποία συνεχίστηκαν και στη μεταχριστιανική περίοδο, γι’ αυτό σήμερα υπάρχει το έθιμο της προσφορά των δώρων.

Οι εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, όπως έχουν καθιερωθεί και εορτάζονται σήμερα, είναι η συνέχιση της εορτής του αρχαίου θεού-Ήλιου. Αξίζει να αναφερθεί και μια σημαντική λεπτομέρεια για το θέμα αυτό, που στους περισσότερους είναι πολύ γνωστή και είναι η εξής: Οι ειδωλολάτρες αποκαλούσαν την Πρώτη Ημέρα της εβδομάδας (τη σημερινή Κυριακή) Ημέρα του θεού-Ήλιου και στα Λατινικά την ονόμαζαν «DIΕ DOMINIKA», που κατά γράμμα σημαίνει «ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ», ορολογία την οποία αργότερα χρησιμοποίησαν και οι εκκλησιαστικοί Πατέρες για λόγους σκοπιμότητας, δηλαδή για να προσελκύσουν στη χριστιανική πίστη τους ειδωλολάτρες. Η ονομασία αυτή έχει επικρατήσει μέχρι και σήμερα σε διάφορες γλώσσες του κόσμου. Για παράδειγμα στην Αγγλική γλώσσα η Πρώτη Ημέρα της εβδομάδας (σήμερα επειδή είναι μη εργάσιμη τη «θεωρούμε» ως τελευταία της εβδομάδας) ονομάζεται «SUN-DAY» (=Ημέρα του Ήλιου), ή στη Γερμανική «SONG-TAG» (Sonne=Ηλιος και Tag=Ημέρα). Επίσης το Σάββατο (7ην ημέρα της εβδομάδας) στην Αγγλική ονομάζεται «SATUR-DAY» (=Ημέρα του Σατούρνου, δηλαδή του Κρόνου). Ο Ιουστίνος ο μάρτυς (114 - 165 μ.Χ.) γράφει στη 2η απολογία του για τον Ιησού ότι «…σταυρώθηκε, πριν το Σάββατο, ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ και την επόμενη ημέρα, ΠΟΥ ΗΤΑΝ Η ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ (θεού) ΗΛΙΟΥ, και η οποία μετονομάσθηκε σε ΚΥΡΙΑΚΗ, αναστήθηκε και εμφανίστηκε στους μαθητές του…». Εδώ ο Ιουστίνος χρησιμοποιεί καθαρά ειδωλολατρικούς όρους, όπως συνηθιζόταν την εποχή εκείνη.

Έθιμα που έχουν ειδωλολατρική προέλευση και που με την πάροδο των αιώνων υιοθετήθηκαν από το χριστιανισμό, είναι πάρα πολλά, όπως το χριστουγεννιάτικο δέντρο, που στην κορυφή του συνήθως είναι η μασονική-σατανική πεντάλφα (τίποτα δεν είναι τυχαίο), η προσφορά δώρων (τα λεγόμενα «στρένα»), τα χριστόψωμα, τα χριστοκούλουρα, οι βασιλόπιτες, τα κάλαντα, ο κλήδονας (τρόπος μαντείας), οι καλικάντζαροι (ειδικά δαιμόνια από τον Άδη, που εμφανίζονται από τις 25 Δεκεμβρίου μέχρι τις 6 Ιανουαρίου), οι Αϊ-Βασίληδες (δεν έχουν καμιά σχέση με τον πραγματικό άγιο Βασίλειο, που σε άλλα μέρη του κόσμου είναι ο «Σάντα Κλάους», δηλαδή ο άγιος Νικόλαος), η χαρτοπαιξία την Πρωτοχρονιά (όλοι γνωρίζουμε ότι οι μάγισσες, τα μέντιουμ, οι χαρτορίχτρες και γενικά όλοι οι αποκρυφιστές «ρίχνουν» τα χαρτιά και αυτό, γιατί ο Διάβολος εργάζεται μέσα από αυτά, είναι όργανα δικά του), το ποδαρικό, η τύχη, κλπ.

Οι άνθρωποι διαστρέβλωσαν την πραγματική σημασία των Χριστουγέννων, με αποτέλεσμα να ακολουθούν ανθρώπινες δοξασίες που είναι τελείως έξω από τη γνήσια διδασκαλία του Λόγου του Θεού. Ο ίδιος ο Ιησούς είπε ότι «Αυτός ο λαός με πλησιάζει με το στόμα τους και με τιμά με τα χείλη, η καρδιά τους όμως, απέχει μακριά από μένα, μάταια με σέβονται διδάσκοντας ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ και ΕΝΤΑΛΜΑΤΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ…» (Ματθαίος ΙΕ:8-9), γι’ αυτό μας λέγει, τι πρέπει να κάνουμε, λέγοντας «Μετανοείτε και πιστεύετε στο ευαγγέλιο» (Λουκάς Α:15). «Ευαγγέλιο» σημαίνει «καλή αγγελία» (“ευ” και “αγγέλω”), δηλαδή «καλά νέα», τα οποία είναι ότι «τόσο ο Θεός αγάπησε τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Υιό του, για να μη χαθεί καθένας που πιστεύει σ’ Αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια» (Ιωάννης Γ:16). Αυτά τα χαρμόσυνα νέα είπε άγγελος Κυρίου στους βοσκούς που διανυκτέρευαν στα χωράφια τους, όταν γεννήθηκε ο Ιησούς. Ο ευαγγελιστής Λουκάς (κεφ.Β:10-14), αναφερόμενος στο γεγονός αυτό, γράφει:

«Μη φοβάστε, επειδή, να, σας φέρνω ένα ΧΑΡΜΟΣΥΝΟ ΜΗΝΥΜΑ μεγάλης χαράς, που θα είναι σε ολόκληρο τον λαό, επειδή, ΣΗΜΕΡΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΕ ΣΑΣ, ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ, ΣΩΤΗΡΑΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΥΡΙΟΣ. Κι αυτό θα είναι σε σας σημάδι: Θα βρείτε ένα βρέφος σπαργανωμένο, να κείτεται στη φάτνη…
Και ξαφνικά, μαζί με τον άγγελο, φάνηκε ένα πλήθος ουράνιας στρατιάς, που υμνούσαν τον Θεό, και που έλεγαν: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ, και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία….
»

Αυτό είναι το μήνυμα των Χριστουγέννων. Ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε μια φορά στη Βηθλεέμ, αλλά σήμερα δεν είναι ο μικρός Χριστούλης, όπως συνήθως Τον παρουσιάζουν, είναι ο αναστημένος και ο ένδοξος Κύριος, είναι ο «Κύριος των κυρίων» και ο «Βασιλιάς των βασιλιάδων», είναι ο Κύριος του ουρανού και της γης. Ο ίδιος είπε: «Σε Μένα δόθηκε ΠΑΣΑ Η ΕΞΟΥΣΙΑ εις τον ουρανό και εις την γη» (Ματθαίος ΚΗ:18). Αυτός, ο Κύριος της δόξας, θέλει να γεννηθεί και μέσα στη δική σου καρδιά και αυτό θα γίνει, εάν εσύ, με πίστη Του το ζητήσεις και τότε θα είναι τα αληθινά σου «Χριστούγεννα».

Τώρα -αγαπητέ αναγνώστη- καλείσαι να κάνεις την καλή εκλογή: Ή να εορτάζεις κάθε χρόνο Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, όπως ο Θεός ευαρεστείται, ή να ακολουθείς το σαρκικό φρόνημα και το σύστημα του κόσμου, που θεωρεί τις εορτές αυτές, σαν μια ακόμα ευκαιρία να «γλεντήσει» και να «ξεσκάσει» και όχι να επιδιώξει να συναντήσει προσωπικά τον Ιησού στη ζωή του και να τον κάνει κύριο της καρδιάς του. Ο απ.Παύλος μας προτρέπει: «Μη ΣΥΜΜΟΡΦΩΝΕΣΘΕ με τούτο τον αιώνα, αλλά να ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΕΣΤΕ μέσω της ανακαίνισης του νου σας, ώστε να δοκιμάζετε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθό και ευάρεστο και τέλειο…» (Ρωμαίους ΙΒ:2). Δεν πρέπει να συμμορφωνόμαστε, δηλαδή να ταυτιζόμαστε με το σύστημα του κόσμου, αλλά να μεταμορφωνόμαστε πνευματικά μέσα μας, να αφήνουμε το Θεό να μας γεμίζει με την παρουσία Του, με τη δόξα Του και με το Πνεύμα Του, να γίνουμε τα «εύχρηστα σκεύη» στα δικά Του χέρια.

COPYRIGHT - ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΤΖΕΛΕΠΗΣ

E-MAIL ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ ΤΖΕΛΕΠΗ: filadelfos02@hotmail.com

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2019

ΙΩΣΗΦ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑΜ ΜΙΑ ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ -ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ ΤΖΕΛΕΠΗ

«το γεννηθέν είναι εκ Πνεύματος αγίου….»
 (1)      Η ιστορία που αναφέρουμε είναι ρομαντική και λυρική: Πριν δύο χιλιάδες χρόνια περίπου στην πόλη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας ζούσε μια κοπέλα με θαυμαστή ομορφιά και υπέροχο ψυχικό μεγαλείο. Στο πρόσωπό της ακτινοβολούσε η εσωτερική χαρά και ειρήνη που πλημμύριζαν την ψυχή της. Tα φωτεινά της μάτια φανέρωναν την καθαρότητα και την αγνότητα της καρδιά της. Η ζωή της χαρακτηριζόταν από απλότητα και ταπεινότητα. Η κοπέλα αυτή δεν ήταν ταπεινής καταγωγής, ήταν μια πριγκιποπούλα, καταγόταν από τη γενιά του βασιλιά Δαβίδ. Αυτό ήταν μια ξεχωριστή τιμή για κάθε Ισραηλίτη, γιατί από τη γενιά αυτή θα ερχόταν ο Μεσσίας, η προσδοκία και η ελπίδα των λαών. Το όνομά της ήταν Μαριάμ.
      Ποιος άνδρας δεν θα ζήλευε μια τέτοια κοπέλα και πόσο θα λαχταρούσε να την είχε για σύζυγοΌλοι οι νέοι της εποχής της ζούσαν με αυτό το όνειρο. Η καρδιά όμως της Μαριάμ κτύπησε γλυκά για κάποιον άνδρα, ονομαζόμενο Ιωσήφ, ξυλουργός στο επάγγελμα, που επίσης καταγόταν από τη βασιλική γενιά του Δαβίδ. Οι δύο νέοι αρραβωνιάστηκαν (βλ. Λουκάς Α:27, Β:5 – Ματθαίος Α:18, κλπ.) και γεμάτοι όνειρα και ελπίδες έβαλαν το θεμέλιο να κτίσουν το δικό τους σπιτικό. Όλα ήταν και για τους δύο υπέροχα και όμορφα, τίποτα δεν φανέρωνε ότι σε λίγο θα ξεσπούσε μια καταιγίδα. Μια ημέρα η Μαριάμ, ενώ ήταν ακόμα αρραβωνιασμένοι, λέει στον Ιωσήφ πως ήταν έγκυος, χωρίς να έχει πάει ποτέ με άνδρα!!! Όλα τα όνειρα του Ιωσήφ μονομιάς γκρεμίστηκαν και έγιναν χίλια κομμάτια. Θλίψη, πόνος και απελπισία τον κατέλαβαν. Έφυγε τρέχοντας και πήγε κάπου μακριά για να είναι μόνος του και ξέσπασε σε λυγμούς. Έκλαιγε, έκλαιγε και η καρδιά του πονούσε. Πως ήταν δυνατόν να τον κοροϊδέψει και να τον εξαπατήσει; Ποιος πιστεύει τέτοιες ανόητες δικαιολογίες, ότι έμεινε έγκυος, χωρίς να έχει γνωρίσει άνδρα; Και τώρα, τι έπρεπε να κάνει; Ο νόμος του Μωϋσή, όταν μια γυναίκα είχε συλληφθεί για μοιχεία, ήταν πολύ σκληρός, έπρεπε να θανατωθεί με λιθοβολισμό και όλοι σε λίγο θα έβλεπαν ότι η Μαρία ήταν έγκυος, χωρίς όμως να είναι παντρεμένη (βλ. Δευτερονόμιο ΚΒ:23-24, Λευιτικό Κ:10, Ιωάννης Η:3-4). Αγαπούσε πάρα πολύ τη Μαριάμ και δεν ήθελε να της συμβεί κανένα κακό, γι’ αυτό αποφάσισε να την διώξει κρυφά (βλ. Ματθαίος Α:19).
    Αλλά και η καρδιά της Μαριάμ ήταν γεμάτη πόνο. Στα όμορφα μάτια της είχε ζωγραφιστεί η θλίψη. Δεν ήξερε τι να κάνει για να πείσει τον Ιωσήφ ότι του έλεγε την αλήθεια. Πριν λίγο καιρό συνέβηκε κάτι το συγκλονιστικό στη ζωή της. Άγγελος Κυρίου φανερώθηκε και της είπε: «Χαίρε, κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου, ευλογημένη συ εν γυναιξί ….Μη φοβού, Μαριάμ, διότι εύρες χάριν παρά τω Θεώ. Και ιδού, θέλεις συλλάβει εν γαστρί, και θέλεις γεννήσει υιόν, και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού ΙΗΣΟΥΝ. Ούτος θέλει είσθαι μέγας και υιός υψίστου θέλει ονομασθεί….» (βλ.Λουκάς Α:26-33) Αυτά σκεπτόταν η Μαριάμ και παρ’ όλο τη θλίψη της, μέσα της είχε μια εσωτερική γαλήνη και ειρήνη. Ήταν σίγουρη  πως ο Θεός θα έκανε επέμβαση και θα έδινε με θαυμαστό τρόπο λύση.
     Πράγματι, ο Ιωσήφ δεν πρόλαβε να κάνει τίποτα απ’ ότι σκεπτόταν, γιατί «…άγγελος Κυρίου εφάνηκε σε όνειρο σ’ αυτόν, λέγων, Ιωσήφ υιέ του Δαβίδ, μη φοβηθείς να παραλάβεις την Μαριάμ την ΓΥΝΑΙΚΑ σου, διότι το εν αυτώ γεννηθέν είναι εκ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ, θέλει δε γεννήσει υιόν και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού ΙΗΣΟΥΝ, διότι αυτός θέλει σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών» (Ματθαίος Α:20-21)Τι ανείπωτη χαρά πλημμύρισε την καρδιά του Ιωσήφ. Ω, πόσο την είχε αδικήσει; Η Μαριάμ τον αγαπούσε, ποτέ δεν τον είχε απατήσει; Ο Θεός ενήργησε μ’ έναν υπερφυσικό τρόπο στη ζωή της. Άρχισε και πάλι να κτίζει όνειρα για το μέλλον, τώρα όμως με μεγάλη σιγουριά, γιατί έβλεπε ότι ο Θεός είχε κάνει ένα θαύμα στη ζωή της Μαριάμ, αλλά είχε ένα θαυμαστό σχέδιο και για τον ίδιο, γιατί, ανάμεσα σε όλους τους νέους της εποχής του, αυτόν «διάλεξε» να είναι ο εκλεκτός της καρδιάς της. Από τη χαρά του δεν ήξερε τι να κάνει και άρχισε να πηδάει, να χορεύει και να κτυπά τα χέρια του. Γελούσε, σαν μικρό παιδί. Τώρα μπορούσε να πάρει τη Μαριάμ για γυναίκα του και κανένας δεν θα μπορούσε να εφαρμόσει το νόμο του Μωϋσή. Ω, πόσο ευτυχισμένος ήταν!!! 
    Και έκανε ο Ιωσήφ «…ως προσέταξεν αυτόν άγγελος, και παρέλαβεν την ΓΥΝΑΙΚΑΝ αυτού…». Παρέλαβε τη Μαρία ως γυναίκα του και «…δεν εγνώριζεν αυτήν (δεν είχε  σχέσεις μαζί της),εωσούεγέννησε τον υιόν αυτής τον ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΝ, και εκάλεσε το όνομα αυτού ΙΗΣΟΥΝ»(Ματθαίος Α:24-25).
 (2)      Εκείνο τον καιρό ο αυτοκράτορας Αύγουστος έβγαλε ένα διά-ταγμα απογραφής όλων των υπηκόων του. Ο Ιωσήφ και η Μαριάμ, της οποίας είχε έρθει ο καιρός για να γεννήσει, έπρεπε να πάνε στη Βηθλεέμ για να απογραφούν. Φθάνοντας όμως εκεί δεν υπήρχε σε κανένα πανδοχείο κατάλυμα για να κοιμηθούν. Μη έχοντας άλλη επιλογή, πήγαν σ’ έναν σταύλο (φάτνη) για να περάσουν τη νύχτα τους.
     Εκείνη η νύχτα έμελλε να είναι ξεχωριστή απ’ όλες τις άλλες. Γεννήθηκε ο σωτήρας και ο λυτρωτής που ο Θεός είχε υποσχεθεί στον άνθρωπο, δια μέσου των προφητών Του. Ήταν μια όμορφη γλυκιά νύχτα. Οι ποιμένες ήταν στους αγρούς και φύλα-γαν τα πρόβατά τους. Ξαφνικά, ένας άγγελος Κυρίου φανερώθηκε και η δόξα του Κυρίου έλαμψε γύρω τους και τους είπε: «Μη φοβείσθε, διότι ιδού ευαγγελίζομαι εις εσάς χαράν μεγάλην, η οποία θέλει είσθαι εις πάντα τον λαόν, διότι σήμερον εγεννήθη εις εσάς εν πόλει Δαβίδ σωτήρ, ο οποίος είναι Χριστός Κύριος. Και τούτο θα είναι το σημείον εις εσάς, θέλετε ευρεί βρέφος εσπαργανωμένον, κείμενον εν τη φάτνη» (βλ.Λουκάς Β:8-12). Δεν πρόλαβαν να συνέλθουν από το ξάφνιασμα οι βοσκοί και μια στρατιά αγγέλων φάνηκε μαζί με εκείνον τον άγγελο και άρχισαν να υμνούν το Θεό, λέγοντας «Δόξα εν υψίστοις Θεώ, και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία». Όταν οι άγγελοι έφυγαν, οι ποιμένες πήγαν στη Βηθλεέμ, όπου βρήκαν τη Μαριάμ, τον Ιωσήφ και το βρέφος ξαπλωμένο στη φάτνη. Μετά γύρισαν πίσω δοξάζοντας και υμνώντας το Θεό για όσα άκουσαν και είδαν. Η ημέρα που θα ξημέρωνε δεν θα ήταν σαν τις προηγούμενες. Θα άρχιζε πλέον επάνω στην ανθρωπότητα να ανατέλλει και το πνευματικό φως.   
 (3)      Γιατί γεννήθηκε ο Ιησούς; Η διακήρυξη του Λόγου του Θεού είναι σαφής: «Ο Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο για να σώσει αμαρτωλούς» (Α΄Τιμόθεου Α:15). Με την πάροδο των αιώνων οι άνθρωποι διαστρέβλωσαν την πραγματική σημασία των Χριστουγέννων με αποτέλεσμα να ακολουθούν ανθρώπινες παραδόσεις και δοξασίες. Ο ίδιος ο Ιησούς είπε ότι:«Αυτός ο λαός με πλησιάζει με το στόμα τους και με τα χείλη με τιμά, η ΚΑΡΔΙΑ τους όμως απέχει μακριά από Μένα, μάταια με σέβονται διδάσκοντας ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ και ΕΝΤΑΛ-ΜΑΤΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ» (Ματθαίος ΙΕ:8-9), γι’ αυτό μας λέγει τι πρέπει να κάνουμε «Μετανοείτε και πιστεύετε στο ευαγγέλιο» (Λουκάς Α:15).
    «Ευαγγέλιο» σημαίνει «καλή αγγελία» (ευ και αγγέλω), δηλαδή «καλά νέα» και τα ΚΑΛΑ ΝΕΑ είναι ότι «τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωκε τον μονογενή Του Υιό, για να μην χαθεί ΠΑΣ ο πιστεύων εις Αυτόν, αλλά να έχει ζωήν αιώνιον» (Ιωάννης Γ:16). Αυτά τα χαρμόσυνα νέα είπε και ο άγγελος Κυρίου στους βοσκούς εκείνη τη νύχτα και αυτά τα «καλά νέα» είναι και για τον καθένα  από μας σήμερα. Η καρδιά μας εκζητά τον Κύριο Ιησού, ο οποίος δεν είναι πλέον ο «μικρός Χριστούλης» της φάτνης, αλλά είναι ο αναστημένος και ένδοξος Κύριος των δυνάμεων, είναι ο Κύριος των κυρίων, είναι ο Κύριος του ουρανού και της Γης. Ο ίδιος είπε ότι «Σε Μένα δόθηκε ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ στον ουρανό και στη Γη» (Ματθαίος ΚΗ:18). Αυτός ο Κύριος της δόξας θέλει να γεννηθεί (εάν δεν έχει γεννηθεί ακόμα) και στη δική σου καρδιά και αυτό θα γίνει εάν εσύ με πίστη Του το ζητήσεις, τώρα. Τότε θα είναι τα αληθινά σου «Χριστούγεννα», ο Ιησούς θα «γεννηθεί» μέσα σου!!!.
             Ο ίδιος ο Ιησούς διακήρυξε:
  •  «Εγώ είμαι η ΟΔΟΣ, και η ΑΛΗΘΕΙΑ, και η ΖΩΗ, ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι’ Εμού» (Ιωάννης ΙΔ:6). Όλοι οι άλλοι δρόμοι (=θρησκείες, δόγματα, φιλοσοφίες, θεωρίες, κλπ) δεν οδηγούν στον ουρανό.
  •  «Εγώ είμαι η ΘΥΡΑ, δι’ Εμού εάν κάποιος εισέλθει, θέλει σωθεί» (Ιωάννης Ι:9). Δεν υπάρχουν «πολλές» πόρτες ή «παραθυράκια» για να μπει κάποιος στον ουρανό, αλλά μόνο μία πόρτα, ο Ιησούς Χριστός ο Ναζωραίος.
  •  «Εγώ στέκομαι στη θύρα και κτυπώ, εάν κάποιος ακούσει τη φωνή Μου και ανοίξει τη θύρα (της καρδιάς του) θα εισέλθω προς αυτόν και θα δειπνήσω με αυτόν και αυτός με ΜΕΝΑ» (Αποκάλυψη Γ:21). Ο Ιησούς τώρα κτυπά την πόρτα της καρδιάς σου. Άνοιξέ Του και προσκάλεσέ Τον μέσα και θα δεις τη δόξα Του στη ζωή σου.
  •  «Ελάτε σε ΜΕΝΑ όλοι οι κουρασμένοι και οι φορτωμένοι και Εγώ (όχι κάποιος άλλος) θα σας ξεκουράσω» (Ματθαίος ΙΑ:28). Αυτός ξεκουράζει την πονεμένη ψυχή μας και δίνει ειρήνη και ανάπαυση.
 Μακάρι να γεννηθεί ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ και στη δική σου καρδιά!
-----------------------------------------------------------------------------
COPYRIGHT: ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΤΖΕΛΕΠΗΣ

Παρασκευή, 6 Δεκεμβρίου 2019

ΑΣ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ -OSWALD CHAMBER

 «…σύμφωνα με τη μεγάλη προσδοκία και ελπίδα μου, ότι σε τίποτα δεν θα ντροπιαστώ, αλλά με όλη την παρρησία, όπως πάντοτε, έτσι και τώρα θα μεγαλυνθεί ο Χριστός στο σώμα μου, είτε με τη ζωή μου είτε με το θάνατό μου» (Φιλιππησίους 1:20) 

Ό ,τι καλύτερο είμαι, είναι για τη δική Του δόξα. «…σύμφωνα με τη μεγάλη προσδοκία και ελπίδα μου, ότι σε τίποτα δεν θα ντροπιαστώ…» Θα αισθανθούμε πολύ ντροπιασμένοι, αν δεν ενδώσουμε στον Ιησού όλες τις φάσεις τις ζωής μας που Αυτός ζητά από εμάς να ενδώσουμε σ’ Αυτόν. Είναι σαν ο Παύλος να λέει: «Έχω πάρει την απόφαση και σκοπός μου είναι – ό,τι το καλύτερο είμαι, να είναι για τη δική Του δόξα». Προκειμένου να φτάσω σ’ αυτό το επίπεδο αποφασιστικότητας είναι ζήτημα θέλησης, όχι συζητήσεων ή συλλογισμών. Αυτό που μας κρατά από το να πάρουμε αυτή την απόφαση, είναι η απόλυτη και τελεσίδικη υποταγή της θέλησής μας. Πρόκειται όμως για έναν αδικαιολόγητο ειρμό σκέψης και υπόληψης του εαυτού μας, αν και το καλύπτουμε αυτό με την πρόφαση πως λαβαίνουμε υπόψη μας και τους άλλους. Όταν σκεφτόμαστε σοβαρά για το πόσο αυτή η απόφασή μας θα κοστίσει στους άλλους, αν, δηλαδή, εμείς υποταγούμε στο κάλεσμα του Ιησού, ουσιαστικά αυτό που λέμε στον Θεό είναι πως δεν ξέρει τι σημαίνει η υποταγή μας. Μείνε όμως στην ουσία – Αυτός ξέρει. Απόκλεισε κάθε άλλη σκέψη και κράτα τον εαυτό σου ενώπιον του Θεού μόνο στο εξής πράγμα, πως – ό,τι το καλύτερο είμαι, είναι για τη δική Του δόξα. Δηλαδή, είμαι αποφασισμένος να είμαι απόλυτα και ολοκληρωτικά υποταγμένος σ’ Αυτόν και σ’ Αυτόν μόνο. 
Η ανένδοτη αποφασιστικότητά μου για την Αγιότητά Του. Είτε αυτό σημαίνει ζωή είτε σημαίνει θάνατος – δεν υπάρχει καμία διαφορά! (δες Φιλιππησίους 1:21 «Γιατί για μένα το να ζω είναι Χριστός και το να πεθάνω κέρδος»). Ο Παύλος ήταν αποφασισμένος πως τίποτε δεν θα τον σταματούσε από το να κάνει ακριβώς αυτό που ο Θεός ήθελε. Πριν όμως επιλέξουμε να ακολουθήσουμε το θέλημα του Θεού, μια κρίση πρέπει να δημιουργηθεί στη ζωή μας. Αυτό συμβαίνει επειδή τείνουμε να είμαστε απαθείς και να μην ανταποκρινόμαστε στα απαλά σκουντήματα του Θεού. Αυτός μας φέρνει στο σημείο όπου ζητάει από εμάς ό,τι το καλύτερο είμαστε για τη δική Του δόξα, κι εμείς αρχίζουμε να το εξετάζουμε και να το συζητούμε. Τότε θεόσταλτα Αυτός δημιουργεί μια κρίση όπου εμείς πρέπει να αποφασίσουμε – υπέρ ή κατά. Και αυτή η στιγμή γίνεται ένα μεγάλο σταυροδρόμι στη ζωή μας. Αν κάποια κρίση, οποιουδήποτε είδους, έχει έρθει σε σένα… υπόταξε τη θέλησή σου στον Κύριο Ιη- σού Χριστό απόλυτα και τελεσίδικα.

Απόσπασμα από το νέο βιβλίο ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ του Όσβαλντ Τσάμπερς. Διαθέσιμο από το xristianikavivlia.blogspot.com

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2019

ΠΟΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΩΖΕΙ;

"Πρέπει να γίνουμε Προτεστάντες για να σωθούμε;"

“Όχι φίλε μου. Δεν θα χάσω το χρόνο μου για να σε μεταστρέψω στον Προτεσταντισμό.”

“Αλλά δεν πιστεύεις ότι ούτε η Καθολική ούτε η Ορθόδοξη Εκκλησία μπορούν να σώσουν μια ψυχή;”

“Όχι, δεν το πιστεύω.”

“Καλά τότε, είμαι ένας Καθολικός και ο φίλος μου εδώ είναι μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, καμία από τις οποίες λες δεν μπορεί να σώσει τις ψυχές μας. Αλλά είσαι Προτεστάντης, και δεν φαίνεται ακόμη να νομίζεις ότι είναι αναγκαίο να γίνουμε προτεστάντες για να σωθούμε".

“Αυτό είναι σωστό. Ποτέ δεν έχω ζητήσει από κανέναν Καθολικό ή Ορθόδοξο να γίνει Προτεστάντης".

“Δεν καταλαβαίνω. Δεν πιστεύεις ότι ο Προτεσταντισμός μπορεί να σώσει μια ψυχή;" 

“Όχι, δεν το πιστεύω. Ο Προτεσταντισμός δεν έχει περισσότερη δύναμη από ότι έχει η Ορθοδοξία ή ο Καθολικισμός για να σώσει μια ψυχή από μια αιωνιότητα στη κόλαση”

“Καλά τότε, πως η ψυχή ενός προσώπου μπορεί να σωθεί; Υπάρχουν μόνο τρεις μεγάλες Χριστιανικές εκκλησίες!"

“Αφήστε με να το επαναλάβω... καμία από τις τρεις- τη Καθολική, την Ορθόδοξη ή την Προτεσταντική  Εκκλησία -  δεν μπορεί να σώσει την ψυχή ενός προσώπου από μια αιωνιότητα στη κόλαση. Καμία εκκλησία δεν μπορεί να σώσει, αλλά ο ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ μπορεί να σώσει!" 

“Ο Ιησούς;”

“Ναι φίλοι μου, μπορείτε να σωθείτε, όχι από την εκκλησία, είτε την Ορθόδοξη ή την Καθολική ή την Προτεσταντική, αλλά μόνο μέσω ενός προσώπου, και εκείνο το Πρόσωπο είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο αγαπημένος Υιός του Θεού." 

“Εκπλήττομαι ότι αυτό ποτέ δεν το έχουμε ακούσει ποτέ πριν!" 

“Δείτε, δεν θα σας ωφελούσε σε τίποτε να γίνετε Προτεστάντες, γιατί υπάρχουν εκατομμύρια Προτεσταντών που δεν είναι σωσμένοι, εκατομμύρια που έχουν δεχτεί τον Χριστιανισμό, αλλά ποτέ δεν δέχτηκαν τον Ιησού Χριστό του Χριστιανισμού!" 

“Αυτό γίνεται γιατί δεν έχουμε βρει ειρήνη; Δεν υπάρχει ειρήνη στην Ορθοδοξία ή τον Καθολικισμό;"

“Όχι, δυστυχώς, δεν υπάρχει, και δεν υπάρχει ούτε στον Προτεσταντισμό. Ειρήνη βρίσκεται μόνο στον Ιησού. Η θρησκεία δεν μπορεί να σώσει την ψυχή κανενός προσώπου, μόνο ο Ιησούς Χριστός μπορεί". 

“Αλλά είσαι σίγουρος για αυτό;”

“Ναι, είμαι σίγουρος, επειδή αυτό είναι που ο ίδιος ο Θεός λέει: 'Kαι δεν υπάρχει διαμέσου κανενός άλλου η σωτηρία [Ορθόδοξου ή Προτεστάντη ή Καθολικού]· επειδή, ούτε άλλο όνομα [Ορθοδοξία, Καθολικισμός ή Προτεσταντισμός] είναι δοσμένο κάτω από τον ουρανό ανάμεσα στους ανθρώπους, διαμέσου τού οποίου πρέπει να σωθούμε.' ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 4:12.
 'Και θα αποκαλέσεις το όνομά του ΙΗΣΟΥ· επειδή, Αυτός [όχι ο ορθόδοξος ή καθολικός ιερέας, ούτε ο Ευαγγελικός ποιμένας, αλλά ΑΥΤΟΣ -Ο Ιησούς Χριστός] θα σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες τους.' ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 1:21”.

“Τότε τι θα πρέπει να κάνουμε;”

“Ο Θεός λέει: ‘''Πίστεψε στον Kύριο Iησού Xριστό, και θα σωθείςΠΡΑΞΕΙΣ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ 16:31. Και όταν έχεις κάνει αυτό το βήμα, Αυτός υπόσχεται: 
'Όσοι, όμως, ΤΟΝ δέχθηκαν, σ’ αυτούς έδωσε εξουσία να γίνουν παιδιά τού Θεού, σ’ αυτούς που πιστεύουν στο όνομά τουΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 1:12”.

“Αλλά Αυτός θα μας αποδεχτεί;”

Εδώ είναι η ευγενική και συμπονετική απάντησή Του σε αυτή την ερώτηση:  ‘'Εκείνον που έρχεται σε μένα, δεν θα τον βγάλω έξωΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 6:37”.

“Δόξα στον Θεό! Αυτά είναι πραγματικά καλά νέα!”

Ο Ιησούς σε αγαπάει τόσο πολύ ώστε πέθανε για σένα. Όταν κρεμόταν πάνω στον σταυρό, Αυτός πλήρωσε την ποινή για όλες τις αμαρτίες του κάθε άνδρα, γυναίκας και παιδιού οι οποίοι προσωπικά έχουν πιστεύσει ότι Αυτός είναι ο Σωτήρας των αμαρτωλών. 
Γι αυτό, μετανόησε για την απομάκρυνσή σου από τον Θεό, αποδέξου τον ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ, εμπιστεύσου το έργο Του και τον θάνατό Του πάνω στο σταυρό ότι πλήρωσε για τις αμαρτίες σου. Δέξου Τον τώρα ως Σωτήρα σου και Κύριό σου αποφασίζοντας να γίνεις Μαθητής Του.
Αν πραγματικά και ειλικρινά Τον δεχτείς με μετάνοια, πίστη και το βάπτισμα στο νερό, τότε γνώρισε ότι έχεις σωθεί, γιατί Αυτός έχει έλεος και άφθονη συγχώρηση. 


"'Όποιος πιστέψει και βαπτιστεί, θα σωθεί· όποιος, όμως, απιστήσει, θα κατακριθεί. ' ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ 16:16

'Σας διαβεβαιώνω απόλυτα, ότι εκείνος που ακούει τον λόγο μου, και πιστεύει σ’ αυτόν που με απέστειλε, έχει αιώνια ζωή, και σε κρίση δεν έρχεται, αλλά έχει ήδη μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή.' ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 5:24.

'Eπειδή, κατά χάρη είστε σωσμένοι, διαμέσου τής πίστης· και αυτό δεν είναι από σας· είναι δώρο τού Θεού· όχι από έργα, ώστε να μη καυχηθεί κάποιος.' ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ 2:8-9.


Μετάφραση Διασκευή ΜΑΝΩΛΗ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗ του WHICH CHURCH SAVES? από bibletruthpublishers

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

Τι πρέπει να κάνω για να ευαρεστώ τον Θεό;


Επειδή ο Θεός είναι παντοδύναμος και τέλειος, η σκέψη να προσπαθήσουμε να Τον ευαρεστήσουμε μπορεί να είναι τρομακτική. Πώς μπορεί ένας αμαρτωλός, ατελής άνθρωπος να μπορέσει να ευαρεστήσει ποτέ έναν Άγιο Θεό; Προσθέστε σε αυτό την μακριά λίστα των νόμων της Παλαιάς Διαθήκης, και των κανόνων για την δίκαιη συμπεριφορά στη Καινή Διαθήκη, και ένας μπορεί να έχει τον πειρασμό να τα παρατήσει πριν καν προσπαθήσει.  Ωστόσο αυτός ο φόβος είναι αβάσιμος. Το να ευαρεστήσεις τον Θεό δεν είναι δύσκολο, επειδή Αυτός μας δίνει όλα ότι χρειαζόμαστε για να Τον ευαρεστήσουμε. Τι χρειάζεται για να ευαρεστούμε τον Θεό;

Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται είναι να είμαστε περισσότερο "στο Πνεύμα"  παρά "στη σάρκα" επειδή οι άνθρωποι που ζούνε κατά τη σάρκα, δεν μπορούν να ευαρεστήσουν τον Θεό (Ρωμαίους 8:8). Τι σημαίνει να είμαστε "στη σάρκα"; Όταν ένα άτομο περπατάει κατά τη σάρκα, προσπαθεί να ευαρεστήσει τον Θεό με τη δική του δύναμη. Το άτομο που αναγνωρίζει ότι αυτό είναι αδύνατο, θα φτάσει στο τέλος της προσπάθειας να ευαρεστήσει τον Θεό με τη δική του δύναμη, και θα στραφεί στον Θεό κράζοντας για βοήθεια. Ο Θεός προμηθεύει βοήθεια στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, ο οποίος ήταν ο μόνος άνθρωπος που ήταν πάντα ικανός να ζήσει πλήρως και τέλεια ευαρεστώντας τον Θεό - Αυτός που μπορούσε να το κάνει επειδή ο ίδιος ήταν Θεός! (Ιωάννης 1:1). Δεν ήρθε σε μας για να μας κρίνει, αλλά να προμηθεύσει εκείνη την βοήθεια και την σωτηρία (Ιωάννης 3:16-17). 

Το επόμενο πράγμα το οποίο χρειάζεται για να ευαρεστήσουμε τον Θεό είναι η πίστη. Χωρίς πίστη, είναι αδύνατον να ευαρεστήσουμε τον Θεό (Εβραίους 11:6). Ειδικά, πίστη σημαίνει να πιστεύεις ότι ο Θεός υπάρχει, και να πιστεύεις ότι Αυτός ανταμείβει εκείνους που Τον εκζητούν.  Αυτό το είδος πίστης είναι το αντίθετο του φόβου που αναζητά να ευχαριστήσει τον Θεό με τελετουργικά και τήρηση κανόνων. Ο συγγραφέας της Προς Εβραίους δεν λέει ότι η πίστη είναι είναι να "πιστεύεις ότι ο Θεός ανταμείβει εκείνους που Τον υπηρετούν" ή "να πιστεύεις ότι ο Θεός ανταμείβει εκείνους που είναι τέλειοι". Λέει ότι η πίστη είναι να "πιστεύει ότι υπάρχει Θεός και ότι ανταμείβει όσους τον αποζητούν". Το να αναζητάς τον Θεό Τον ευαρεστεί. Θέλει να εκζητείται, να επιδιώκεται,να αγαπιέται. Αυτός προμήθευσε σε μας έναν δρόμο μέσω του Ιησού Χριστού, έτσι ώστε να μπορούμε να έχουμε μια σχέση με Αυτόν (Εβραίους 10:19-22). Η πίστη είναι να έχουμε "την παρρησία να μπούμε μέσα στα άγια, διαμέσου τού αίματος του Iησού" (Εβραίους 10:19). 

Είμαστε ακόμη κάτω από την εντολή να ζούμε ζωές που ευαρεστούν τον Θεό - σε όλη την Αγία Γραφή υπάρχουν πολλά εδάφια που σκιαγραφούν το είδος της ζωής που οι Χριστιανοί οφείλουμε να ζήσουμε. Αλλά αυτές οι εντολές δεν έχουν σκοπό να είναι βάρος. "Eπειδή, αυτή είναι η αγάπη τού Θεού, στο να τηρούμε τις εντολές του· και οι εντολές του δεν είναι βαριές" (Α΄ Ιωάννου 5:3). Οι εντολές Του δεν είναι βαριές επειδή Αυτός μας δίνει όλα ότι χρειαζόμαστε για τη ζωή και την ευσέβεια (Β' Πέτρου 1:3), Αυτός μας τελειοποίησε μέσω της θυσίας του Χριστού (Εβραίους 10:14), και Αυτός μας έδωσε το Άγιο Πνεύμα, το οποίο είναι σαν το ζωντανό νερό που ξεχειλίζει από μέσα μας (Ιωάννης 7:38). 
Το σημείο είναι ότι μια και είμαστε εν Χριστώ, το να ευαρεστούμε τον Θεό είναι αναπόφευκτο, επειδή ο Θεός θα το κάνει να συμβεί. Είμαστε σωσμένοι από την χάρη Του, διαμέσου της πίστης, και αυτά όλα είναι ένα δώρο, περιλαμβάνοντας τα καλά έργα τα οποία τελικά ερχόμαστε να μάθουμε να πράττουμε (Εφεσίους 2:8-10). Οι πιστοί δεν θα πρέπει ποτέ να ανησυχούν, σκεφτόμενοι ότι δεν θα ευαρεστήσουν τον Θεό. Καθώς Τον εκζητάμε και Τον αγαπάμε, Αυτός θα παράγει καρπό σε μας ο οποίος ευαρεστεί τον Θεό (Ιωάννης 15:4-5). 

Μετάφραση από Μανώλη Καλομοίρη του άρθρου: What must I do to please God?
(πηγή: https://www.compellingtruth.org/please-God.html )

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2019

Η ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΑΔΥΝΑΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ; Απάντηση στις 10 πιο ισχυρές αντιρρήσεις στο Ευαγγέλιο


Εικόνα της Barbara Jackson από Pixabay.com

1. Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ.
Ο κωμικός Τζωρτζ Καρλίν είπε κάποτε: "Περισσότεροι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί στο όνομα του Θεού παρά για οποιοδήποτε άλλο λόγο".  Αλλά σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια των Πολέμων, στους 1763 πολέμους μέχρι το 2004, μόνο το 7% ήταν θρησκευτικοί. Με άλλα λόγια, το 93% όλων των πολέμων δεν προκλήθηκαν από την θρησκεία. Ήταν κοσμικοί στη φύση τους όπως οι δύο πρώτοι Παγκόσμιοι Πόλεμοι, και οι πόλεμοι στην Κορέα και το Βιετνάμ.

2. ΤΑ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ.
Φαντάσου ότι πετάς μέσα σε ένα σύγχρονο αεροπλάνο και σκέφτεσαι ότι ο κατασκευαστής του έκανε θαυμάσια δουλειά. Ξαφνικά πέφτει κάτω 1000 πόδια, πληγώνοντας ή σκοτώνοντας αρκετούς επιβάτες. Καθώς κοιτάς στους τραυματίες, βλέπεις το αίμα, και ακούς τις κραυγές, συμπεραίνεις ότι κανένας δεν κατασκεύασε το αεροπλάνο; Φυσικά όχι. Το λογικό συμπέρασμα είναι κάτι πήγε τρομερά λάθος πάνω στο αεροπλάνο. Σε εκείνους που πιστεύουν στην Βίβλο, κάθε συμβάν ανθρωπίνων παθημάτων και θανάτου είναι το τραγικό αποτέλεσμα της ζωής σε μια πεσμένη δημιουργία όπως περιγράφεται στο πρώτο βιβλίο της Αγίας Γραφής. Τα παθήματα αντιθέτως στέκονται ως μαρτυρία ότι ο Λόγος του Θεού είναι αληθινός.

3. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ.
Κάθε κτίριο είναι απόδειξη ενός κατασκευαστή. Ακόμη και εάν αυτός είναι νεκρός για 100 χρόνια και δεν υπάρχει κανένα έγγραφο που να αποδεικνύει την ύπαρξή του, γνωρίζεις ότι υπήρχε ένας κατασκευαστής επειδή είναι αδύνατον για ένα κτίριο να χτιστεί από μόνο του! Η Δημιουργία (η φύση) είναι απόδειξη του Δημιουργού. Είναι αδύνατον για την φύση να έχει κατασκευάσει τον εαυτό της ή να είναι αιώνια. Εκείνοι που δεν πιστεύουν στον Θεό, επιλέγουν να πιστέψουν ότι το τίποτα δημιούργησε τα πάντα, το οποίο είναι επιστημονικά γελοίο. 

4. Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ.
Αυτό είναι αλήθεια. Είναι υποκριτές, όχι γνήσιοι Χριστιανοί. Η Αγία Γραφή μιλάει συχνά για ψευδείς προσηλύτους που κάθονται μαζί με εκείνους που είναι αυθεντικοί στην πίστη τους (κατσίκες μεταξύ των προβάτων, ζιζάνια ανάμεσα στο σιτάρι, κακά ψάρια ανάμεσα στα καλά ψάρια κ.λπ.) και μας διαβεβαιώνει ότι ο Θεός θα τους καταδικάσει την ημέρα της κρίσης. Γιατί να αφήσεις τους υποκριτές να σε κρατήσουν μακριά απο τον Ουρανό;

5. Η ΠΙΣΤΗ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
Έχουμε πίστη όταν εμπιστευόμαστε πιλότους να οδηγήσουν το αεροπλάνο, γιατρούς να μας θεραπεύσουν, και χειρούργους να μας εγχειρήσουν. Εμπιστευόμαστε τους ανελκυστήρες όταν μπαίνουμε σε αυτούς, όπως επίσης και τα βιβλία ιστορίας, επιστήμονες, τραπεζίτες και τα φώτα στον δρόμο. Όταν η Βίβλος μιλάει για "πίστη" στον Θεό, δεν μιλάει για τυφλή πεποίθεση ότι Αυτός υπάρχει- το γνωρίζουμε αυτό ως γεγονός λόγω της δημιουργίας. Μιλάει περισσότερο να εμπιστευτούμε την ακεραιότητά Του και ειδικά την υπόσχεσή Του της αιώνιας ζωής.

6. Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΣΕ ΤΗ ΚΟΛΑΣΗ.
Θα έπρεπε ο Θεός να τιμωρήσει έναν μαζικό δολοφόνο σαν τον Αδόλφο Χίτλερ; Φυσικά θα έπρεπε. Εάν Αυτός είναι καλός θα έπρεπε να δει την δικαιοσύνη να αποδίδεται. Η Κόλαση είναι η φυλακή του Θεού, όπου εκείνοι που έχουν κάνει το κακό θα πάρουν αυτό ακριβώς που τους αξίζει.

7. Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΕΣΤΕΛΝΕ ΣΤΗ ΚΟΛΑΣΗ ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΤΥΧΑ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ ΚΑΤΙ.
Οι πεποιθήσεις είναι σπουδαίες, καθώς κυβερνούν τις πράξεις μας στη ζωή. Εάν πιστεύεις ότι υπάρχει μια νάρκη μπροστά από εσένα, θα προχωρήσεις γύρω από αυτή. Εάν δεν πιστεύεις, θα προχωρήσεις πάνω σε αυτή. Εάν πιστεύουμε τη προειδοποίηση της Βίβλου -ότι έχουμε αμαρτήσει εναντίον ενός αγίου Θεού- τότε θα δούμε την ανάγκη μας να εμπιστευτούμε στον Σωτήρα. Εάν δεν πιστεύουμε την μαρτυρία της Γραφής, θα αγνοήσουμε την προσφορά Του του ελέους και θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την οργή Του, κατά πόσο το πιστεύουμε ή όχι. Και η Βίβλος προειδοποιεί: "Είναι φοβερό να πέσει κανείς στα χέρια του αληθινού Θεού" (Εβραίους 10:31).

8. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΠΟΤΕ ΥΠΗΡΞΕ.
Λεπτομερείς ιστορικές αποδείξεις  της γήινης ζωής του Ιησού (από την γέννηση μέχρι τον θάνατο) δίδονται στις βιογραφικές αφηγήσεις από τον Ματθαίο, τον Μάρκο, τον Λουκά και τον Ιωάννη, όπως επίσης από τους απόστολους Πέτρο και Παύλο. Αυτές οι αφηγήσεις, από εκείνους που Τον γνώριζαν, γράφτηκαν μέσα σε λίγα χρόνια από τον θάνατό Του. Πέρα από την Βίβλο, υπάρχει τεκμηρίωση από τους κοσμικούς ιστορικούς Ιώσηπο (37-100 μΧ) και Τάκιτο (56-120 μΧ), το Βαβυλωνιακό Ταλμούδ και άλλες πηγές. Με πάνω από δύο ντουζίνες χριστιανικών και κοσμικών πηγών να βασιστούμε, κανένας αξιόπιστος ιστορικός δεν ισχυρίζεται ότι ο Ιησούς της Ναζαρέτ δεν ήταν ένα πραγματικό ιστορικό πρόσωπο.

9. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΡΙΚΑΛΕΟΤΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΒΙΒΛΟ.
 Η Αγία Γραφή μοιάζει σαν μια βίαιη ταινία για ενήλικες - με περιστατικά γενοκτονιών, βιασμών, πορνειών, μοιχειών, αιμομιξιών, δολοφονιών, απαγωγών, αποκεφαλισμών, μίσους, ψεμμάτων, βλασφημιών, υπερηφάνειας, απληστίας, και πολλών άλλων φρικαλεοτήτων και ακολασιών. Οι Γραφές δεν κρύβουν την κακία της ανθρωπότητας. Την εκθέτουν και προειδοποιούν ότι η Ημέρα έρχεται όταν ο Θεός θα κρίνει τον κόσμο με δικαιοσύνη.

10. ΕΙΜΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΝ ΘΕΟ.
Αυτή είναι η αληθινή αιτία που δεν θέλεις να εμπιστευτείς τον Ιησού. Το θέμα λίγο έχει να κάνει με τις παραπάνω ερωτήσεις, και όλα έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι είσαι χαρούμενος προχωρώντας τον δικό σου δρόμο - το οποίο σημαίνει ότι μπορείς να απολαμβάνεις την πορνογραφία, την πορνεία και άλλες αισθησιακές αμαρτίες. Θα ήταν ευκολότερο να πάρεις ένα πεινασμένο σκυλί και να το απομακρύνεις από μια τρυφερή μπριζόλα παρά εσένα να αφήσεις τις αγαπημένες σου αμαρτίες... εκτός και αν θα μπορούσες να πειστείς ότι βρίσκεσαι σε ένα τρομερό κίνδυνο. Ας προσπαθήσω να σε πείσω για αυτόν τον κίνδυνο. Γνωρίζεις ότι η Βίβλος καλεί τον θάνατο "μισθό"; Λέει: "Γιατί ο μισθός που δίνει η αμαρτία είναι ο θάνατος" (Ρωμαίους 6:23).  Ένας καλός δικαστής θα καταδικάσει σε θάνατο έναν στυγερό δολοφόνο έαν νομίζει ότι αυτό είναι που κέρδισε. Ο θάνατος είναι ο μισθός που ο εγκληματίας αξίζει.  Ας δούμε αν κέρδισες τον μισθό σου. Πόσα ψέματα έχεις πει στην ζωή σου; Έχεις ποτέ κλέψει οτιδήποτε ή χρησιμοποίησες το όνομα του Θεού με μάταιο τρόπο; Ο Ιησούς είπε: "όποιος βλέπει μια γυναίκα με πονηρή επιθυμία, έχει κιόλας διαπράξει μέσα του μοιχεία μ’ αυτήν" (Ματθαίος 5:28). Εάν έχεις κάνει αυτά τα πράγματα, ο Θεός σε βλέπει σαν ψεύτη, κλέφτη, βλάσφημο, μοιχό στη καρδιά, και η Βίβλος προειδοποιεί ότι σε περιμένει η  Κόλαση. Αλλά ο Θεός δεν θέλει να χαθεί κανένας. Οι άνθρωποι παρέβηκαν τον Νόμο του Θεού και ο Ιησούς πλήρωσε την ποινή τους πεθαίνοντας πάνω στο σταυρό: "Τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε παρέδωσε στο θάνατο το μονογενή του Υιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει ζωή αιώνια" (Ιωάννης 3:16). Μετά ο Ιησούς αναστήθηκε από τους νεκρούς και τον είδαν εκατοντάδες, δεν είναι ένα παραμύθι. Ο Ιησούς εκπλήρωσε όλες τις αναρίθμητες προφητείες της Βίβλου για έναν αναμενόμενο Σωτήρα, οι οποίες γράφτηκαν αιώνες πριν την γέννησή Του.
Σήμερα μετανόησε και εμπιστέψου τον Ιησού, και ο Θεός θα σε συγχωρέσει δωρεάν. Έπειτα δείξε την ευγνωμοσύνη σου: Διάβαζε την Αγία Γραφή καθημερινά, ενώσου με μια χριστιανική συνάθροιση, και να βαπτιστείς. Έχεις απορίες; Jesusportal.gr.



Μετάφραση- Διασκευή από Μανώλη Καλομοίρη. Πηγή